مسعود عابدی

چی بنویسم برایت..........

شاید روزهای دیگر حال و احوالی بود و نوشتم

خداحافظ مسعود جان

روحت شاد

جهت آمرزش مرحوم مسعود عابدی شاعر توانمند روستایمان کورده

رحم الله من قراء الفاتحه مع الصلوات

باز نشر مطلبی از این عزیز سفرکرده که سال 1392 در همین وبلاگ درج گردید را بار دیگر مرور می کنیم

شعر دلچسپ تُ مسعود ؛ كسى شامل نى

مسعود عابدی از شاعران توانمند کورده است که طبع ظریف خود را در سرودن یه زیبایی به کار گرفته است.او تنها به سرایش شعر فولکور یا شعر محلی همت گزارده است وتمامی اشعار وی حاصل درگیری عاطفه اش با لهجه ی کورده ای است.اشعار وی به علت فولکور بودن از دلنشینی خاصی برخوردار است؛ از ویژگی های شعر وی می توان به وفور اسمهای خاص جغرافیایی ونام مکانهای قدیمی ،سادگی وروانی وتمثیل های زیبا نام برد. در کل شعر مسعود دارای لغزشهای کلامی و وزنی زیادی است که این خصیصه ی منفی از پختگی کار وی کاسته ؛غلط های قافیه ووفور واژگان فارسی نیز از دیگر ویژگی های منفی درغزل های ایشان است .اما درکل اشعار مسعود به نحو زیبا و قابل قبولی تاثیرگذار و دلنشین هستند.

معروف ترین سروده این عزیز

***

کورده لایقه گر جون َش قربون آ تام

چُن اروپا شَ دامِ "اِشکَت خاردون" ناتام

خلوت "گود نَرو"،سایه ی اِشکَت وَ کنار

یک دقیقش شَ هزار ساعت تهرون ناتام

اَگایِن شیراز یک آب و هوای خَشی شَ

ولی بازم ای ما شَ "اِشکت رییسون" ناتام

لب دریای شمال خیلی فرحبخش ولی

جنگل سوز و قشنگش شَ "کناردون" ناتام

شب نشینی اَ "سر چاه" و کباب و تش گَش

همچنین جایی ما شَ صدلب کارون ناتام

اَدِ "پارَخ"بیگی تا "ایفُنَه" و پشت "نِدا"

یک وجب خاکا ما شَ ملک سلیمون ناتام

ما از ای خاکام و مَی وا زِرِ ای خاکا چِدَه

خاک اجداد خوم از دست وَ آسون ناتام

هرکسی ترک ده اُشکِردِه سلامش برَسِن

بِگِ "مسعود" گُتایین گاش اَ نادون ناتام